فراموش شده
عمیق ترین نفرت در دل من ما’من گرفته است
يادت باشه که هيچکس رو اميدوار نکني بعد يکدفعه رهاش کنی چون خرد ميشه ميشکنه و آهسته ميميره . يادت باشه که قلبت رو هميشه لطيف نگه داری تا کسي که به تو تکيه کرده سرش درد نگيره يادت باشه قولي رو که به کسي دادی عمل کني . يادت باشه هيچوقت کسي رو بيشتر از چند روز چشم به راه نذاري چون امکان داره زياد نتونه طاقت بياره . يادت باشه اگه کسي دوستت داشت بهش نگي برو نميخوام ببينمت چون زندگيش رو ازش ميگيري من از خوش باوری محبت جستجو کردم اولين كسي كه عاشقش ميشي دلتو ميشكونه و ميره . دومين كسي رو كه مياي دوست داشته باشي و از تجربه قبلي استفاده كني دلتو بدتر ميشكنه و ميزاره ميره . بعدش ديگه هيچ چيز واست مهم نيست و از اين به بعد ميشي اون آدمي كه هيچ وقت نبودي . ديگه دوست دارم واست رنگي نداره .. و اگه يه آدم خوب باهات دوست بشه تو دلشو ميشكوني كه انتقام خودتو ازش بگيري و اون ميره با يكي ديگه ...... اينطوريه كه دل همه آدما ميشکنه من این جوری شدم ولی بار آخر نمی خواستم انتقام بگیرم بهش اعتماد نداشتم درست وقتی داشتم می فهمیدم که این یکی دیگه خودشه به قول خودش خسته شد رفت که غزل غزل بخونه این شد که آخرین امید منم از دست رفت به همین راحتی ولی کاش یه خرده صبر می کرد تا می دید که من پای دوستی چه چیزها که نمی دم قسم می خورم که چنین کنم چاره ای جز این ندارم قسمی جز نام تو نداشتم اما به بی وفاییت قسم می خورم که حال جز این نیز قسمی ندارم تا همیشه به بی وفایی تو قسم می خورم چون باور دارم از تو بی وفاتر پیدا نخواهم کرد بر لبش قفلست و در دل رازها
گوش نامحرم نباشد جای پیغام سروش بر بساط نکته دانان خودفروشی شرط نیست یا سخن دانسته گو ای مرد عاقل یا خموش ساقیا می ده که رندیهای حافظ فهم کرد آصف صاحب قران جرم بخش عیب پوش
لب خموش و دل پر از آوازها
عارفان که جام حق نوشیدهاند
رازها دانسته و پوشیدهاند
| Design By : Night Skin |
