فراموش شده
عمیق ترین نفرت در دل من ما’من گرفته است
دلم خوشه هنوز می باره، اشک هام! دلم خوشه با وفاترین دوست رو دارم، تنهایی! دلم خوشه هرگز ترکم نمی کنه، غم! دلم خوشه همیشه دلداریم می ده، غصه! دلم خوشه گاهی باعث لبخند می شه، خیال! دلم خوشه اونجا باهمیم، خواب! دلم خوشه همشون رو کنارم دارم، خداییش تا حالا دختر به این پررویی دیدین کاش در دهکده ي عشق فراواني بود اگر لذت ترک لذت را بدانی دیگر لذت را لذت ندانی شاد بودن هنريست اگر تمام ستارگان آسمان را به پای من بریزند و بگویند: که دل از تو برکنم تمام ستارگان را با اشک به آسمان می چسبانم و می گویم: متاسفم
توي بازار صداقت کمي ارزاني بود
کاش اکر گاه کمي لطف به هم مي کرديم مختصر بود
ولي ساده و پنهاني بود
دوستي با مردم دانا نکوست ... دشمـن دانـا به از نادان دوست!
دشمـن دانـا بـلندت مي کنـد ... بر زمينت مي زند نادان دوست!
شاد کردن هنري والاتر
ليک هرگز نپسنديدم به خويش
که چون يک دلقک بي جان شب و روز بي خبر از همه خندان باشيم
بي غمي درد بزرگيست که دور از ما باد........
| Design By : Night Skin |
